Η Σάρα...

                                        Η Σάρα...


Δεν ξέρω αν είναι αληθινή ή αν όχι, μου την έχουνε πει.Δεν είναι προσωπική εμπειρία αλλά μια ιστορία που πάει από στόμα σε στόμα.
  Ήταν μια νεαρή κοπέλα,είκοσι χρονών και είχε ένα υπέροχο μπλοκ με χαρτιά.Αυτά τα χαρτιά τα φυλούσε κάτω από το κρεβάτι της.Μια μέρα, ήρθε μια γριά έξω από την πόρτα της  και της ζήτησε ένα φύλλο χαρτί.Αυτό γινόταν κάθε μέρα.Περνούσε από το σπίτι της και της ζητιύσε ένα φύλλο χαρτί.Το κορίτσι της έδινε κάθε φορά ωσπού τα χαρτιά λιγόστεψαν.Τότε την άλλη μέρα, το κορίτσι αφού είδε τα φύλλα να λιγοστεύουν πήγε στην αγορά και συγκεκριμένα στο μανάβικο.Εκεί αγόρασε αρκετά μήλα για να φτιάξει μηλόπιτα για τους καλεσμένους και για την γριά που περνούσε κάθε μέρα από το σπίτι της.Στο μανάβικο καθώς πήρε τα μήλα είδε μια παλιά φωτογραφία της γριάς.Εκείνη αμέσως, ρώτησε αν είναι συγγενείς του.Ο μανάβης απάντησε πως ήταν η γυναίκα του η Σάρα που είχε πεθάνει.Τότε το κορίτσι πήγε γρήγορα γρήγορα στο σπίτι του και κλείδωσε τα πάντα.Ξαφνικά η πόρτα χτύπησε και το κορίτσι άνοιξε την πόρτα χαρούμενη επειδή νόμιζε οτί ήταν οι συγγενείς της.Όμως όταν άνοιξε, είδε την Σάρα.Η γριά της είπε:

- Μπορείς να μου δώσεις ένα από τα φύλλα του μπλοκ σου;
   το κορίτσι σάστησε...
-Πως...πως..πως σε λένε;
- Εγώ είμαι η Σάρα!
   Το κορίτσι κατάλαβε πως η Σάρα είναι νεκρή και της έκλεισε την πόρτα φοβισμένη.Μετά από λίγες ώρες ΄ήρθαν οι συγγενείς της και ξεχάστηκε αλλά δεν μίλησε σε κανέναν για αυτό.Την επόμενη μέρα η πόρτα ξαναχτύπησε.Το κορίτσι είδε από το ματάκι οτί είναι η γριά και δεν άνοιξε.Καθώς κοίταξε κάτω από το κρεβάτι της για να κρυφτεί είδε το μπλοκ της και συνυδητοποίησε πως αρχίζουν τα φύλλα του μπλοκ της να σχίζονται από μόνα τους.Τότε φύσηξε δυνατός αέρας και κανένας δεν ξαναείδε το κορίτσι.Ούτε όμως βρήκαν ποτέ το πτώμα της...